De inspiratiebron van Ernest Joachim ligt in de natuur en soms in de architectuur, eigenlijk twee tegenstellingen. Zijn oeuvre beweegt zich tussen deze twee vormen in. Soms in harmonie met - soms als tegenstelling tot de omgeving.
Hij probeert de natuur te interpreteren en bepaalde dingen die hem boeien in hun essentie weer te geven.

Daarbij streeft hij naar een zo groot mogelijke perfectie.

Als beeldhouwer houdt het thema groei - vorm met zijn open- en geslotenheid hem bezig. Vormen uit de natuur, van mens tot plant.
Doorgaans gestileerd, soms tegen het realistische aan.